Cornelis vertelt in het voorgesprek van de sessie dat Roos, een goede vriendin van hem en zijn vrouw, terminaal ziek is. Ze heeft een zozeer uitgezaaide vorm van kanker dat haar artsen behandeling niet zinvol meer vinden. Het nieuws is drie weken oud en de conditie van Roos verslechtert snel. Cornelis is er heel verdrietig over, regelmatig is hij in tranen. Hij vertelt dat hij op de Healing Arts website iets over stervensbegeleiding gezien heeft. Ik vraag Cornelis of we tijdens deze sessie iets voor Roos mogen doen. "Ja", zegt hij. Hij maakt een tekening van Roos. Ik doe 6 druppels Living Grail 4 op relevante plekken en zet geometrische vormen van bergkristal om Roos heen. Onder de tekening leg ik een Waterkristal kaart van Masaru Emoto. Ik heb Gebed getrokken, een prachtig kristal.

Ik haal mijn 'oudste' en mijn helderste Arkansas kristal bij de sessie, zodat we de informatie kunnen downloaden in een klein kristalletje dat Cornelis voor Roos uitzoekt en zal meenemen.

Cornelis gaat de sessie in met de wens dat hij dicht bij zijn Hoger Zelf en zijn bedoeling vanuit de kosmos voor de aarde kan blijven.

Hij heeft moeite de zon onder de voeten te krijgen. Aurigena 11 bij zijn voeten helpt. De zon wordt van dof brons naar stralend wit, waarmee Cornelis zichzelf vult. Dan is er onderin zijn schouderblad een pijn, die voelt als een stuk aangespoeld hout met een wit balletje eraan. Als hij in het balletje gaat, ziet hij het gezicht van Roos. Hij zet haar voor zich met Living Grail 4. Hij voelt een diepe liefde voor haar vanuit een vorig leven, waarin zij een wijze vrouw was met wie hij een vriendschap had. Het ontroert hem die liefde toe te laten in zichzelf. Hij vraagt me de tekening van Roos bij het flesje Living Grail 4 op de grond te leggen met de helderste Arkansas kristal en de geometrische vormen. Het flesje zelf moet tussen de kristal en het kristalletje voor Roos instaan. Cornelis voelt dat het effect hiervan op Roos is dat ze vrede sluit met haar ziekte en naderende overgaan. Ze heeft er letterlijk vrede mee.

Cornelis vraagt me links van Roos een flesje Pathara Ma te zetten voor Thijs, haar man. Rechts wil Cornelis een flesje voor zijn vrouw Tine, Pathara Ma 24. Achter Roos een flesje voor haar familie en schuin voor haar een flesje voor haar vrienden en bekenden.

Als Cornelis naar Roos kijkt, voelt hij steeds meer liefde. Toch klopt er iets net niet helemaal; hij voelt ook een stukje spanning. Cornelis moet haar loslaten, voelt hij. Als hij haar laat gaan, voelt hij diepe, totale en onthechte liefde. Hij laat dit gevoel toe in zijn lichaam en laat diep ontroerd zijn tranen lopen. Hij ziet dat zijn loslaten op Roos het effect heeft dat ze enorm veel meer vrijheid heeft. Roos straalt helder en krachtig van onvoorwaardelijke liefde. Cornelis zijn inzicht is: onthechte liefde maakt vrij. Hij neemt de tijd om deze prachtige liefdeskwaliteit in zijn lichaam te integreren.

Dan voelt Cornelis dat hij het nu nodig heeft om meer op zichzelf te staan. Hij voelt zijn benen en de zon onder zijn voeten, maar het kan nog meer. Druppels Chrystael 7 op zijn voeten maken de verbinding met de aarde stevig. Cornelis stáát. Op eigen benen. Onthecht van én in liefde met Roos. Het is rond.

We pakken het kristalletje en een buisje met Living Grail 4 in voor Roos. Voor zijn vrouw Tine neemt Cornelis een buisje Pathara Ma 24 mee.

Vijf dagen later mailt Cornelis me dat Roos een dag na de sessie 's avonds is overleden.

Stervensbegeleiding, hij zei het al.