PDNOS staat voor Personality Disorder Not Otherwise Specified. Het is een categorisering voor kinderen met bepaalde gedragskenmerken: deze kinderen kunnen niet goed bij hun gevoel en reageren niet adequaat op pijn van andere kinderen.Voor ouders en leerkrachten die geconfronteerd worden met deze diagnose vanuit psychologisch onderzoek, is het belangrijk te beseffen dat vooral gedragskenmerken van kinderen worden beschreven. Er is mijns inziens nog te weinig inzicht in de werkelijke oorzaak van het gedrag. Bijvoorbeeld gevoelige kinderen, soms aangeduid als paranormaal begaafde kinderen, willen graag vrede en harmonie handhaven in de klas of thuis. Zij doen dit door pijn en agressie van anderen energetisch in zich op te nemen. Omdat hun energiesysteem niet om kan gaan met deze emoties van anderen, kan het bij deze kinderen omslaan in tomeloze agressie en ongenuanceerd gedrag. In onderstaand verhaal beschrijf ik hoe een kind, gediagnosticeerd met PDNOS, geholpen kan worden om weer bij zijn werkelijke liefde te komen en te leren hoe hij liefde kan brengen, in plaats van stofzuiger te zijn voor disharmonische energieën. Jim komt bij mij naar aanleiding van langdurige problemen op school. Hij wordt al jaren heel erg gepest, wordt snel boos en doet dan dingen die niet handig zijn.

De eerste keer dat hij komt, werken we met aarden, met de zon onder de voeten (zie website-artikel 'Zelfgenezend vermogen van kinderen') en we werken met lichtremedies die Jim zelf uitkiest terondersteuning.

In de sessie is hij redelijk goed geconcentreerd. Hij kan de sessie niet zo lang volhouden (wordt moe) en is snel afgeleid. Jim vertelt dat er door de flesjes weer geluk in zijn lichaam komt. Jim neemt een flesje (Aurora 6) mee naar huis om in te nemen. De week erna escaleert een situatie op school dusdanig dat Jim van school gestuurd wordt. Ik heb contact met zijn moeder en zij gaat op zoek naar ander onderwijs. Zij komt uit bij speciaal onderwijs. Ondertussen krijgt Jim allerlei testen en wordt PDNOS bij hem geconstateerd.

 Voor hij naar zijn nieuwe school gaat, (maakt zijn moeder een afspraak voor hem bij mij. Als hij bij mij komt) komt Jim nog een keer bij me en (zeg je later nog een keer). Ik had van zijn moeder alles over de escalatie gehoord, maar vertel Jim dat ik er graag met hem naar wil kijken, vooral naar het moment voor hij zo boos werd. Jim beschrijft zeer nauwkeurig wat er is voorgevallen. De allereerste aanleiding is een bal die hij oppakt, op het dak gooit met de bedoeling dat hij er aan de andere kant weer afrolt. Helaas, de bal blijft liggen op het dak en een meisje wordt heel boos op hem. Hij reageert op het meisje, wil uitleggen wat er aan de hand is, maar in plaats daarvan tilt hij het meisje op en heeft daarbij haar lange haar te pakken. Het meisje roept "Au", grote kinderen komen haar te hulp en bedreigen en schelden tegen Jim. Hij wordt bang, rent naar binnen, wordt achterna gezeten en vervolgens wordt hij heel boos. Zo boos, dat hij met stoelen gaat smijten, ook als er een juf ingrijpt (niet zijn eigen juf). Zo eindigt hij bij de onderdirecteur en moet hij van school af. Dit was niet de eerste escalatie, maar wel de heftigste. Ik vroeg Jim wat er nou in zijn hoofd gebeurde toen hij zo boos was. Hij zei dat hij geen controle over zichzelf had, maar dat hij wel besefte dat hij kinderen geen pijn wilde doen en daarom goed keek toen hij met stoelen gooide.

Ik zeg hem dat we naar zijn boosheid gaan kijken en deze op gaan ruimen. Hij kiest het eerste flesje (Chrystael 6) en ik vraag hem waar hij dit flesje wil houden. Hij houdt het flesje bij zijn hoofd. Ik vraag wat er gebeurt en hij antwoordt dat hij heel veel geluk in zijn lichaam krijgt. Ik vraag hem om heel precies te zijn en het geluk in al zijn cellen toe te laten. Even later geeft hij aan dat hij alle cellen gehad heeft. Ik vraag hem hoe hij dat deed en hij vertelt dat hij een megafoon heeft gebruikt om ze allemaal te bereiken.

Dan vraag ik hem naar het moment te gaan voor hij boos werd op dat meisje en vraag hem hoe zijn reactie nu is, nu hij dat geluk in zichzelf heeft geïntegreerd. Hij antwoordt dat het hem niks meer doet dat het meisje tegen hem scheldt. Als ik doorvraag wat hij nu zou doen, zegt hij dat hij het uit zou leggen aan haar. Vervolgens schiet hij weer in zijn oude reactie en zegt dat hij alleen maar heel boos is.

Hij kiest een nieuw flesje (Aurora 16), dat hij tussen zijn benen zet. Hij vertelt dat dit flesje heel veel liefde aan hem geeft. Dit flesje verbindt met geestelijke begeleiders en ik vraag hem of hij zijn (geestelijke) begeleiders kent. Hij kent er eentje en noemt zijn naam. We vragen deze begeleider erbij en hij vertelt dat er een gouden lijntje loopt tussen hem en zijn begeleider. Als ik vraag of hij vaak contact met dit lichtwezen heeft, antwoordt hij dat hij alleen komt als hij hem roept en hij er vaak niet aan denkt. We kijken opnieuw naar de situatie waarin hij boos werd en ik geef hem als suggestie zijn begeleider te hulp te roepen. Ook vraag ik hem waar hij zijn boosheid voelt opkomen. Hij voelt de boosheid in zijn maag opkomen. Hij zegt dat hij door zijn begeleider veel minder boos is en dat de juf belangrijk is om hem helemaal te stoppen. Ik heb toch het gevoel hoe de situatie zich nu in Jim’s geest ontvouwt, dat er iets niet verandert wat er qua heling wel had kunnen gebeuren. Dus ik vertel hem dat hij toch in oude beelden schiet en dat ik graag met zijn hoofd wil werken om de oude gedachten in zijn hoofd op te ruimen. Hij vindt het een goed idee en ik vraag hem zijn begeleider te vragen zijn handen op zijn hoofd te leggen. Dat gebeurt en Jim vertelt dat zijn hoofd nu helemaal vernieuwd wordt met allemaal nieuw licht. Als dat klaar is, is er nog één flesje waar we niet mee gewerkt hebben. Ik vraag hem wat we daarmee moeten doen. Hij legt zijn vingers op het flesje en zegt dat het flesje ingenomen wil worden. Ik geef hem een aantal druppels in zijn mond en vraag wat er in zijn hoofd gebeurt. Jim vertelt dat er een bezem door zijn hoofd wordt gehaald, die al het negatieve (waaronder pesterijen en boosheid) eruit veegt. Daarna voelt hij rust en vrede in zijn hoofd en alles krijgt zijn juiste plaats. Hij heeft het gevoel van opnieuw beginnen het gevoel opnieuw te kunnen beginnen/een frisse start kan maken?.

Jim zegt dat hij heel veel zin in zijn nieuwe school heeft en dat hem dit heel veel geluk gaat brengen. Als ik zijn moeder enige tijd later telefonisch spreek om te overleggen over dit artikel, vertelt zij dat hij fluitend naar zijn nieuwe school gaat. Hij maakt lange dagen, want hij wordt als eerste met een taxibusje opgehaald en als laatste weer thuisgebracht. Alles vindt hij geweldig en geniet ervan dat er weinig kinderen in de klas (12!) zijn. In deze klas zijn (meer) kinderen met flinke gedragsproblemen en met hele grote monden, dat was wel even wennen voor hem.

 Bij Jim merk je met betrekking tot de diagnose PDNOS twee dingen: hij wordt oncontroleerbaar boos en in zijn hoofd trekt hij bepaalde conclusies die nogal vastliggen, waardoor hijzelf niet makkelijk op een nieuwe manier naar een situatie kan kijken. Door bovenstaande heling, is hij veel meer in contact met zijn eigen liefde. In de laatste sessie waren zijn antwoorden heel accuraat en betrouwbaar, met een diepe concentratie en precisie; er werd echt naar hem geluisterd! Van mij kreeg hij een tien plus voor het werk dat we gedaan hebben.