Zelfgenezend vermogen bij kinderen

Joanne van Wijgerden werkt met volwassenen en kinderen met healing en energetische geneeskunde. Zij heeft een universitaire achtergrond in communicatie, voorlichtingskunde en  veranderingsprocessen en werkt vanaf 1987 als therapeut, eerst vanuit de bio-energetica, gaandeweg meer vanuit healing. Zij is tevens initiator van de Healing Arts Liquid Light Remedies en geeft cursussen aan therapeuten en lezingen aan geïnteresseerden.

In haar praktijk werkt Joanne vooral met de eigen intuïtieve vermogens (waarnemen, voelen, weten) van haar cliënten om hun eigen werkelijkheid die vaak gebaseerd is op gebeurtenissen in het verleden te doorvoelen, te helen en te ‘up-daten’ naar de kwaliteiten van het hier en nu. Zij merkt dat met name kinderen zichzelf heel snel kunnen helen omdat hun intuïtieve vermogens supersnel werken en kinderen daarin bijzonder creatief zijn.

Joanne:

Voor ik over een aantal kinderen vertel, wil ik eerst iets zeggen over mijn manier van werken.

Voor mij is een voorwaarde om met een kind te kunnen werken dat het kind het zelf wil. En daar vindt gelijk het eerste wondertje plaats dat een kind zelf voelt of ik de juiste persoon ben om het te helpen. Meestal is de moeder bij de sessie, soms komt een kind alleen. In de sessie werk ik het liefst ‘staand op de mat’ zoals ik dat noem. Ik werk energetisch, dat wil zeggen dat ik laat gebeuren wat het lichaam of de ingevingen van iemand op dat moment aangeven. Ik stel veel open vragen en laat de antwoorden vooral van de persoon zelf komen.Een kind heeft meestal niet meer dan drie of vier sessies nodig verspreid over een aantal maanden om weer lekker in zijn of haar vel te zitten.

Als ik staand werk, gebeurt het regelmatig met name bij kinderen dat zij energetisch in hun lichaam ‘vallen’ (wat wij aarden noemen), het kind zakt letterlijk door zijn knieën. Op dat moment werk ik verder terwijl het kind ligt.

Het verhaal van Arend

Arend is een gewone, leuke jongen met een nog niet zo lang geleden gescheiden vader en moeder. Hij woont bij zijn moeder, gaat af en toe naar zijn vader, hier zitten veel problemen die hier niet toe doen. Arend komt bij mij omdat hij soms heel kwaad is en soms zo verdrietig is dat hij er last van heeft. Ik werk met hem staand en al snel valt hij achterover. Ik vang hem uiteraard op en laat hem liggen en zeg hem: laat je maar in je gedachten maar verder vallen tot je op de grond komt en ik vraag hem te vertellen wat er gebeurt. Hij vertelt dat hij valt en valt van een hoge toren en uiteindelijk neerkomt in een steeg met heel veel vuilnisbakken. Het is er donker en vies en hij ziet een deur. Ik vraag hem als hij dat wil om de deur binnen te gaan.Hij gaat de deur in en komt in een grote lege ruimte. Daar ziet hij weer een deur, gaat deze in en komt in een kamertje. Daar ziet hij een boek liggen met op de kaft geschreven: gescheiden. Hij slaat het boek open en leest het verhaal dat met grote letters op de pagina staat. Bladzijde voor bladzijde leest hij het verhaal. Dan is hij aan het einde van het boek en daar is zijn moeder en zijn twee zussen als een plaatje wat goed is. Hij slaat het boek dicht en loopt de kamer uit. Via een gang komt hij bij een soort brandtrap en loopt naar beneden. Hier is een muur en het is er zwart wit. Hij hoort de kinderen lachen aan de andere kant. Hij roept, maar zij horen hem niet. Dan zoekt hij een losse steen in de muur. Hij haalt de steen eruit en er komt meer kleur door de muur. Dan is het makkelijker om meer stenen uit de muur te halen, de kinderen zien hem en helpen hem door de muur. Dan voelt Arend zich weer vrolijk.

en gaat spelen met de andere kinderen.

In dit verhaal heb ik alleen vragen gesteld als: wat zie je, wat doe je en hem aangemoedigd te doen wat hij voelde dat goed was om te doen.

Bij Arend ontstaat een verhaal waarin hij de eenzaamheid en het lege verdriet van de scheiding van zijn ouders kan verwerken. Soms zijn het dromen die kinderen vertellen en waarbij  de dromen zich ontwikkelen tijdens de sessies.

De volgende twee voorbeelden die ik wil geven, zijn van kinderen die een zodanig intuïtief vermogen hebben dat zij contact hebben met hun begeleiders, soms met kabouters, elfjes en andere fijnstoffelijke wezens. Maar als deze kinderen zelf niet goed geaard zijn, dat wil zeggen dat zij energetisch niet helemaal in hun lichaam zijn, kunnen zij last hebben van angsten en soms van wezens die hen plagen of in de weg zitten. De ‘therapie’is dat het (geestelijke) licht dat zijzelf nu zijn alle ruimte in hun lichaam krijgt, waarmee ook gebeurtenissen of oude trillingen uit het verleden (in dit leven of in vorige levens) opgeruimd worden.

Floor

Floor is een gevoelige jongen van 10 die veel gepest wordt op school, zelfs op de vrije school waar hij op zat. Hij is naar een andere school gegaan, maar het gaat niet goed met hem. Hij is depressief en wil eigenlijk wel dood. Met zijn moeder komt hij naar mij toe. In mijn praktijk werk ik met Healing Arts Liquid Light Remedies. Dit zijn remedies met een hoog energetische lichttrilling die voor kinderen een enorme hulp zijn om zich weer thuis te voelen in hun lichaam en de spirituele draad van hun leven weer op te pakken.

Ik laat Floor zelf een aantal flesjes uitkiezen, hij kan dat energetisch zien en wij gaan aan het werk. Ik stel Floor wat vragen over zijn begeleiders waar hijzelf contact mee heeft. Ik vraag hem of hij contact heeft met zijn persoonlijke engel. Hij zegt nee.

Ik pak intuïtief een van de flesjes die hij heeft uitgezocht en werk daarmee in zijn aura. De remedie die hij heeft uitgezocht (Lumina 7) ondersteunt de instroom van lichtenergie vanuit zijn Hoger Zelf. Hij begint te wiebelen op zijn benen en vertelt dat het prettig voelt. Ik vraag of ik door mag gaan. Dan pak ik een volgend flesje (Aurora 19) en houdt deze in zijn aura. Floor zakt door zijn benen en raakt weg. Hij ligt met open ogen en is vertrokken. Ik raak hem voorzichtig aan en praat tegen hem. Even later is hij weer aanspreekbaar. Hij vertelt dat nu in hem iets meer bij elkaar is wat eerst uit elkaar was. Ik vraag hem hoe het nu met hem gaat en vraag of hij nu zijn begeleider kan zien. Hij zegt:’het gaat nu beter, want ik ben niet meer zo alleen, ik heb hulp om mij heen’. Hij kan zo met zijn begeleiders communiceren en heeft contact met zijn engel. Ik werk verder in zijn aura en vraag aan hem mij te zeggen wanneer het genoeg is. Heel snel daarna zegt hij: ‘zo is het goed’. Als ondersteuning geef ik hem een homeopathisch middel mee en een Healing Arts remedie.

De remedie (Aurora 19) waar ik hier mee werkte is een remedie die kinderen (en volwassenen) weer laat voelen welke taak zijzelf gekozen hebben toen zij naar de aarde kwamen. Floor’s persoonlijkheid (zijn aardse jasje), sloeg op de vlucht door flauw te vallen. Ik heb toen Floor bij kwam aan hem verteld wat de remedie bij hem deed en ik heb hem gevraagd of hij wist wat zijn taak was. Daar had hij op dat moment weer helemaal contact mee.

De volgende keer dat Floor komt, ziet hij er veel levendiger uit. Op school heeft hij het nog niet naar zijn zin en hij krijgt klachten van school dat hij kinderen laat schrikken. Ook vertelt hij omstandig van een moeder van een vriendje die hem in de weg zit, zonder dat hij concreet kan zeggen wat zij doet. Hij zoekt flesjes uit en wij gaan aan het werk. Hij zakt door zijn benen en valt en valt. Als ik hem vraag waar hij terechtkomt vertelt Floor dat hij in de aarde is en er allemaal elfjes om hem heen zijn die hem helpen. Ik vraag hem of hij in gedachten iets tegen hen wil zeggen, bijvoorbeeld dank je wel. Hij doet dat en de elfjes beginnen te dansen van plezier en hij moet ontzettend lachen dat de elfjes het zo leuk vinden dat hij iets aardigs zegt. Het is al veel vaker gebeurd dat kinderen en volwassenen die juist niet goed geaard zijn, geholpen worden door de elfjes met het aarden en waarbij zij tijdelijk in de aarde-energie worden opgenomen, Iemand ervaart dat als dat hij in de aarde is.

Ik zeg tegen Floor dat wij bij hem oude energie op gaan ruimen. Oude energie is trilling uit vorige levens die onze spirituele taak hier en nu in de weg staan. Deze oude energie ervaren wij als ‘donker’ of negatief omdat het de lichtenergie van ons Zelf tegenhoudt.

Als wij dat gedaan hebben, zeg ik hem: ‘Nu kan er meer licht (jouw zon) in je lichaam komen’. Ik vraag hem hoe dit eruit zal zien. Hij zegt:’dan ben ik een konijn, een wit konijn’. Ik vraag hem of hij het konijn een hele lekkere dichte zachte vacht wil geven. In een wip heeft hij dat gedaan en voelt hij zich erg vrolijk en opgeruimd.

Zijn moeder gaat met hem samen rustig een nieuwe school zoeken. Zij beseft zich dat zij Floor meer kan vertellen en met hem kan bespreken dan zij tot nu toe doet, omdat hij veel meer door heeft dan een gewone jongen van 10. Over drie maanden zullen wij verder werken.

Ik zal vermoedelijk nog een of twee keer met hem werken. Hij is klaar als hij goed geaard is, het naar zijn zin heeft thuis en op school en hij voor zijn gevoel weer op een positieve manier zowel met mensen om hem als met (niet geïncarneerde) wezens om hem heen om kan gaan.

Sarah en haar kabouters

Het tweede voorbeeld is een meisje van zeven, Sarah, dat van kind af aan kabouters ziet met name in de natuur die haar heel veel angst aanjagen. Haar moeder vertelt dat het meisje al in de kinderwagen begon te huilen zodra zij met haar het bos inreed en haar moeder dacht er natuurlijk goed aan te doen om lekker met haar in de natuur te wandelen. Haar moeder vraagt haar voor ze naar mij toekomt of ze van de kabouters afwil en de dag voor ze naar mij toekomt maakt ze een tekening van de kabouters.

Kabouters zijn op zich hele vriendelijke, hulpvaardige wezens. De kabouters die Sarah meisje ziet zijn geen gewone kabouters maar entiteiten: wezens die soms al levens lang in iemands aura  ‘gevangen zitten’, de persoon vaak veel energie kosten en soms iemand plagen zoals in het geval van Sarah. 

Ik vertel Sarah dat de kabouters haar angst aanjagen omdat ze zo ongelukkig zijn dat ze niet op de juiste plek zijn, dat ze eigenlijk in een andere wereld thuishoren en dat wij ze gaan helpen om naar die wereld terug te keren. Ook dit meisje kiest heel zorgvuldig de flesjes uit en ik begin met haar te helpen aarden. Daarna vraag ik haar waar de kabouters zijn en hoe zij eruit zien en zij ziet ze in een grote struik uit het raam van mijn praktijkkamer. Zij hebben scherpe tandjes en hoge puntmutsen. Ik vraag haar de kabouters te vertellen dat ze naar ‘huis’gaan en dat ze zich daar weer gelukkig zullen voelen en haar niet meer hoeven te plagen. Zij vertelt het telepathisch en de kabouters antwoorden dat ze wel naar huis willen. Dan helpen wij samen om de kabouters uit te zwaaien. Het meisje vertelt dat zij hun koffers hebben gepakt en vertrekken. Ik vraag haar of zij goed wil kijken of ze nog iets achter laten. Dat is namelijk wat entiteiten vaak doen, zodat zij de mogelijkheid open laten om weer terug te keren. Er blijft inderdaad een puntmutsje achter. Ook dat gaat mee, het kamertje wordt schoongemaakt met licht en de kabouters zijn definitief vertrokken. Als ondersteuning moet zij twee remedies in een buisje bij haar dragen die haar helpen dat haar licht helemaal in haar lichaam komt (en dus ook de ‘ruimte’ vult waar de kabouters eerst waren) en zij moet een remedie (Aurora 14) innemen die haar aardt. Ik kan het rustig aan haar overlaten hoe lang zij deze remedies bij zich moet dragen en hoelang zij Aurora 14 in moet nemen. Dat voelt zijzelf uitstekend aan. De kabouters zijn niet meer teruggekomen bij Sarah en zij is niet bang meer in het bos.

Deze kinderen hebben relatief zware psychische en vaak ook somatische klachten (al heb ik deze hier niet beschreven). Maar wij hoeven ze maar een kleine helpende hand te bieden zodat zij op het spoor van hun eigen intuïtieve vermogens kunnen vertrouwen. Dan leidt dit zeer snel tot zelfgenezing en heelheid. Wat van mij gevraagd wordt, is dat ik mij besef dat ik met zielen werk die meer weten dan ik op dit moment tot mijn beschikking heb. Het klopt dus dat zij de antwoorden geven. Ik voel en stem mij af op mijn innerlijke weten of de antwoorden die zij geven, kloppen en volg mijn intuïtie in het zetten van de stappen tijdens de therapie. Om zo met kinderen te mogen werken, vervult mij met intense dankbaarheid en verwondering.