Jenniffer is moeder van haar dochter Kirsten en is in verwachting van een tweeling, van een heel bijzondere tweeling mag ik wel zeggen. Alles verliep in het begin normaal, wel bleek dat na 4,5 week zwangerschap Jenniffer wel erg dik was, een volle ronde buik,”( ben je al niet veel langer in verwachting)” werd aan de moeder steeds gevraagd, dan toch maar even naar de dokter; kom maar over 2 weken terug. Was het antwoord. Na twee weken een echo en  zie daar  niet een maar twee eitjes.
De zwangerschap liep voorspoedig tot de 23ste week, veel pijn in het bovenlichaam en een te grote volle buik; 3 cm in 2dagen gegroeid. Dit ging wel iets te snel, wat bleek in 2,5 week 8 kilo bijgekomen, hier was iets goed fout. In het ziekenhuis werd er een echo gemaakt, waardoor men kon zien dat 1 baby erg achter lag in de groei, ruim 3 weken.
Opname in het ziekenhuis, een groei echo en een dopleronderzoek ( dopleronderzoek is het doormeten van de doorbloeding van de navelstreng van moeder en baby’s). Hier was dus echt iets niet in orde. De arts vertelde aan de moeder, dat de baby’s het T.T.S. Syndroom hadden. Dit staat voor Twin To Twin Syndroom.
Het betekent dat het altijd om een eeneiige tweeling gaat. De balans tussen beide bloedsomlopen is verstoord. In de placenta die ze beide delen zijn de slagaderen van de ene baby verbonden met de aderen van de andere baby.
Door de hogere bloeddruk in de slagaderen, stroomt er voortdurend een beetje bloed van het ene kind naar het andere kind, maar niet terug.Daardoor wordt de groei van beide kinderen verstoord. De gever verliest bloed, de nieren krijgen minder bloed, waardoor het kind minder kan plassen en vruchtwater verliest. Zijn deel van de placenta raakt minder doorbloed en het kind raakt ondervoed. De ontvanger krijgt er telkens wat meer bloed bij, ontwikkelt een hogere bloeddruk, gaat te veel plassen en maakt te veel vruchtwater aan. Het hart wordt daardoor te veel belast. Voor beide kinderen ontstaat er een gevaarlijke situatie die de dood tot gevolg kan hebben.
Opname met spoed, naar het (LUMC)ziekenhuis in Leiden. Meteen naar de echokamer, het was duidelijk een T.T.S. Het ene kind lag als het ware vacuum tegen de placenta aan en het andere kind had een heel zwembad om zich heen.
Vanaf dit moment kreeg ik weer contact met Jenniffer en werd mij de situatie uitgelegd, waarna ik onmiddelijk de Healing- Arts heb mogen in zetten, steeds gevraagd wat moeder en de babys nodig hadden om te overleven, ook in een holon geplaatst, om hen allen te beschermen, bij iedere moeilijke situatie mocht ik een andere remedie inzetten, ook zeker voor de moeder.
We hoorden dat het twee jongens waren, vanaf dit moment wisten we wie wie was. De gever Luke en de ontvanger Ryan. Bijna iedere dag was er telefonisch contact, en een bezoekje ziekenhuis, omdat ik Jenniffer goed ken ging dit ook prima, steeds weer vragen na contact, welke remedies (of de zelfde) er nodig mochten zijn voor moeder en de baby's. Er gebeurde telkens kleine wondertjes.
Er zou een operatie volgen, om te proberen een kind te redden en de navelstreng door te branden, als dat nodig mocht zijn, het ging niet goed met de kleine-Luke, de moeder kon niets anders dan hopen dat het niet nodig zou zijn. En wat is er gebeurd, de operatie mislukte. Wel was er weer 2 liter vruchtwater bij de ontvanger weggehaald.
De operatie kon niet door gaan omdat juist de gever precies op de plek lag waar ze moesten zijn, en daardoor niet bij de navelstreng konden komen.-    Gelukkig maar -  Healing  Arts. Een klein wondertje.
Na een nieuwe echo, de volgende dag bleek dat de gever Luke van de vruchtwater punctie bij Ryan had geprofiteerd, ( Ryan had veel te veel vruchtwater bij zich) het zag er allemaal wat beter uit, ook de doorbloedingen waren nu beter. Van de gever  was de doorbloeding nu ook continu. Ryan de ontvanger kreeg last van zijn hartje, dat moest zo hardt werken om al dat bloed van de gever Luke te ontvangen en daardoor was er weer een  ander probleem .ook dit heeft zich hersteld. -   Een klein wondertje. De gynaecologen  besloten om een MRI- scan te maken van de hersentjes van de babys, om te kijken dat ze  geen beschadigingen hadden opgelopen  tijdens het hele proces, als zou blijken dat er beschadigingen in de hersentjes zouden zijn, dan alsnog zou er geopereerd worden om een van de kinderen te laten sterven. Na de M.R.I. scan , de uitslag was positief, mocht Jenniffer de fotos zien ,en zag dat de kleine  lag te duimen en dat gaf een goed gevoel, geen afwijkingen of beschadigingen.
Een wondertje Healing Arts.
Jenniffer mocht hierna even naar huis, tot de weeen veel te vroeg kwamen en ze 4 cm ontsluiting had, dat was niet goed, dus kreeg  Jenniffer weeen remmers tot alles weer rustig was, gelukkig maar want het was nog een beetje te vroeg voor de geboorte van de babys, de longetjes waren nog niet volgroeid.
De 33 ste  week was een mijlpaal, nu hebben Luke en Ryan een kans van overleving. Het T.T.S.Syndroom was stabiel. Woensdag 9 juni was de bevalling, alles leek goed te gaan de weeen werden heviger, plots zag men op de CTG dat de kleinste luke het heel moeilijk kreeg, opeens ging het helemaal verkeerd er ontstond een acute TTS. Ryan (de ontvanger) trok in een keer al het bloed bij Luke (de gever)weg en de hartslag daalde heel snel.  Actie! Actie!   naar de operatiekamer in razendsnel tempo, een keizersnee, de babys moesten snel gehaald worden, anders zou het mogelijk zijn kleine Luke alsnog te verliezen.
Ryan was de eerst geborene en daarna kwam gelukkig Luke.Het bleek dat Ryan heel erg door bloed was en nogal rood, maar verder alles goed, Luke had even opstart problemen, hij had veel bloed te kort en kreeg meteen een bloedtransfusie.Al heel snel trok Luke bij en gingen de jongens naar de couveuse afdeling, Ryan hoefde niet in de couveuse maar Luke in een open couveuse. Ook de moeder heeft heel veel bloed bij gekregen.
Veel laterlagen de twee jongens eindelijk in haar armen en kerngezond. Het zijn twee prachtige kinderen en zo klein. Dit alles, wat er gebeurt is, dat is een wonder. Bij het TTS cyndroom, dat alleen bij eeneiige tweelingen voorkomt zijn de overlevingskansen van alle twee de kinderen niet haalbaar, in de sommige gevallen kan er een kind overleven, of beide kinderen hebben geen overlevingskansen helaas. De artsen zijn dan ook zeer verbaasd, en zeggen zelfs tegen de Jenniffer, dat er niet een engel haar heeft geholpen maar een hele groep. Want dit is geweldig.
Ook de moeder Jenniffer heeft een pluim verdiend, zij heeft zoveel doorstaan, ook alles voor Luke en Ryan gedaan wat ze kon doen, om de levens van de babys zo goed mogelijk veilig te stellen.
Jenniffer heeft steeds in de kracht geloofd en in wondertjes, die zij ook nodig hadden om alle drie te overleven.
Het was heel fijn en een eer om Jenniffer met haar jongens te mogen begeleiden in deze zo moeilijke tijd, met onze dank aan de remedies van Healing – Arts.